Supah Ninjas (2011– 2013)

Η πρώτη σειρά που κάνω κριτική και απευθύνεται σε εφήβους (κυρίως)  είναι γεγονός! Ναι δεν είναι μια σειρά για ενήλικες για αυτό θα προσπαθήσω να μην είμαι απόλυτος και να δείξω ότι καταλαβαίνω ή ότι τουλάχιστον ότι το προσπαθώ.

Η σειρά είναι παραγωγή Nickelodeon, το οποίο φτιάχνει σειρές που απευθύνονται σε παιδιά και έφηβους.  Αυτή η σειρά είναι για εφήβους είναι από τις ποιο ώριμες του καναλιού και βασικά ότι ποιο ενδιαφέρον βρήκα.

Δύο φίλοι. Ο ένας ανακαλύπτει ότι ο Παππούς του ήταν Νίντζα και ότι είναι και αυτός. Όχι μόνο αυτό αλλά ο Παππούς του έχει ένα μυστικό κρησφύγετο σαν την κρύπτη του Μπάτμαν αλλά με τον εαυτό του Ολόγραμμα. Είναι ευχάριστη έκπληξη ότι ο George Takei είναι ο παππουλόγραμμας από το παππού και ολόγραμμα αστείο έτσι; Μέσα στην κρύπτη, που είναι κάτω από το δωμάτιο του κεντρικού ήρωα έχει σούπερ κομπιούτερ και ένα ρομπότ μεταξύ άλλων. Στην πρώτη αποστολή πρέπει να σώσουν μια κοπέλα και η κοπέλα τους καταλαβαίνει και οι Νίντζα γίνονται 3. Ναι γιατί τυχαίνει και ο κολλητός φίλος και  η κοπέλα που ο ένας από τους δύο φίλος είναι ερωτευμένος μαζί της να είναι σούπερ καρατέκα. Ναι! Όλοι,  τυχαίνει να ξέρουν καράτε. Επίσης και οι κακοί τυχαίνει να ξέρουν καράτε και το ρομπότ ξέρει καράτε και κάτι άλλοι στην πορεία σύμμαχοι και όχι τόσο σύμμαχοι ξέρουν καράτε  και βασικά με εξαίρεση τον πατέρα του Νίντζα πρωταγωνιστή  που δεν έχει αντανακλαστικά και έγινε αστυνομικός (τι άλλο να κάνεις όταν είσαι Γιαπωνέζος και δεν ξέρεις καράτε στην Αμερική;) ΟΛΟΙ οι άλλοι ξέρουν καράτε.

Τα εφέ είναι περίεργα λίγο παιδικά αλλά προσεγμένα. Σε κάθε επεισόδιο έχει καράτε ξύλο, και άλλες παρόμοιες χορογραφίες. Βασικά έχω να δω τόσες χορογραφίες εδώ και παρα πολύ καιρό και είναι μια ευχάριστη έκπληξη, νομίζω ότι η σειρά έχει επηρεαστεί ευχάριστα από anime και φαίνεται σε μερικές φάσεις αρκετά έντονα.

Οι μεγάλοι κακοί είναι στην πλειονότητα τους ανεπαρκείς με εξαίρεση ένα δύο που ήταν αρκετά σκοτεινοί και γίνονταν αρκετά ποιο σκοτεινοί φυσικά επειδή ο ρυθμός της σειρά είναι πολύ ποιο ανάλαφρος.

Η σειρά παρόλο που απευθύνεται σε νεανικό κοινό (νεολαίους ναι είπα την λέξη) έχει τον τρόπο της να καταπιάνεται με επίκαιρα θέματα και αυτό είναι υπέρ των δημιουργών της, γιατί προφέρει κάποιο βάθος και σίγουρα δεν είναι σειρά MTV που είναι σκουπίδια. Επίσης είναι ποιο πιστικό από ελληνικές παραγωγές ρόδα… και λούφα… δεν υπάρχουν ναρκομανείς τριαντάρηδες να παίζουν τον έφηβο.

Κάποια σχόλια για 90 μελαγχολία και παλιατζούρα είναι πολύ μα πάρα πολύ παράξενα να ακούγονται από εφήβους και προσπάθησα να μην τα παίρνω κατάκαρδα. (κλάψ)

Από την σειρά σίγουρα ξεχωρίζει η Gracie Dzienny η οποία εκτός από πολύ όμορφη και γυμνασμένη και υπέροχη είναι και καλή ηθοποιός και αυτό είναι σπάνιο συνήθως η ομορφιά συμπληρώνει ατέλειες αλλά όχι εδώ. Η Gracie καταφέρνει να μπει στο ρόλο της ενώ παράλληλα δεν γίνεται υπερβολική εκτός όταν πρέπει να είναι ώστε να μην φαίνεται παράταιρή.

Βασικά τα επεισόδιά που υπάρχουν μάχες με cheerleaders είναι καμένα για πάντα στον εγκέφαλο γιατί να μην υπάρχουν και στην Ελλάδα και να ξέρουν Καράτε;

Η σειρά με έκανε να αναπολήσω (;) καταστάσεις όταν ήμουν έφηβος και το συμπέρασμα είναι ότι πρέπει να κάνουμε λίγο υπομονή με την νέα γενιά γιατί κάποτε ήμασταν και εμείς εκεί.

Αρνητικά: Ακυρώθηκε μετά από δύο χρόνια, κρίμα… ποιο ενδιαφέρον από εκπομπές με ανήλικες μητέρες.

Θετικά: Ανάλαφρο και ιδιαίτερο

Ξεκάρφωτο: Gracie Dzienny κάποια μέρα θα γίνει η νέα Scarlett Johansson να το δείτε! Μπορείτε να την απολαύσετε σαν έφηβη λεσβία στην σειρά Chasing Life.

Με λίγα λόγια: για οικογενειακές στιγμές και εν μέρει παιδικό, το καράτε είναι καλή φάση… και χορογραφίες με cheerleaders επίσης!

5/5

imdb

The Last Ship (2014– )

Post-Apocalyptic περιπέτεια! Με ένα ιό να θερίζει κόσμο και κοσμάκη να χάνεται κατά εκατομμύρια ανα  μέρα είναι υποχρέωση και ιερό καθήκον να βρεθεί εμβόλιο και γιατρειά από μια επιστήμονα που είναι σούπερ ειδική και εμ σούπερ ειδική και αυτό άλλωστε φαίνεται αφού έχει βρετανική προφορά  και οι συνθήκες τα έφεραν να εργάζεται με έναν άλλο επιστήμονα που τρολάρει και έχει ..γοτθική προφορά  σε ένα πλοίο του πολεμικού ναυτικού του Αμέρικα ή μάλλον πρώην Αμέρικα, ναι τόσο άσχημα είναι τα πράγματα, ο πρόεδρος είναι νεκρός. Στο ταξίδι θα συναντήσουν πολλά εμπόδια και εχθρούς και η σειρά δίνει αυτή την αίσθηση του πολεμικό δράμα κάθε εβδομάδα, τουλάχιστον για δέκα εβδομάδες η πρώτη σεζόν καθώς το ανανέωσαν για άλλη μια σεζόν με λίγα περισσότερα επεισόδιά.

Το πρώτο πράγμα που προσέχει κανείς είναι οι εκρήξεις. Έχει τόσες πολλές εκρήξεις που καμιά φορά η δράση μοιάζει δυσανάλογη των περιστάσεων λες και βλέπεις πολεμικό δράμα παύλα περιπέτεια από το 80! Καμιά φορά νομίζεις ότι η ποιο μικρή πράξη μπορεί να προκαλέσει έκρηξη του στυλ δώσε μου λίγο την αλατιέρα μποουουουουουμ! Αλλά επειδή ποτέ και σε καμία περίπτωση ειδικά σε πολεμική περιπέτεια οι εκρήξεις δεν είναι αρκετές είναι σίγουρα κάτι που δεν κουράζει αλλά μάλλον συνηθίζεται ε ναι και η αλήθεια είναι μετά γουστάρεις κιόλας.

Μετά το δεύτερο που προκαλεί μάλλον αρνητική εντύπωση, εκτός και αν είναι τόσο καλή ηθοποιία ή η όλη φάση «διαδραματίζεται μέσα στο πλοίο»  είναι τόσο πόρωση, δεν μπορεί κανείς παρά να προσέξει φτωχούς έως ανύπαρκτους διαλόγους με τον αγαπημένο μου «είναι τόσο κακός που μου αρέσει» αστείο που λέει ο δεύτερος στην ιεραρχία, δύο ναύτες μπαίνουν σε ένα μπαρ… και μετά βγαίνουν (τέλος) . Πολλές φορές οι διάλογοι είναι τόσο κακά φτιαγμένοι που απορείς τι παίρνανε όταν τους γράφανε. Συζητήσεις με κλισέ στρατιωτικά και αισθηματικά και χειρότερα όταν είναι κάτι ανάμεσα του στυλ πρέπει να υπηρετήσω την πατρίδα έχω δώσει όρκο αλλά επειδή σε αγαπάω έχω πρόβλημα και δεν πυροβολώ καλά ρααααααααα.

Υπάρχει έντονη προπαγάνδα με Ρώσους  και Λατίνους να είναι πολύ δεύτεροι σαν άνθρωποι και φυσικά πάντα είναι διαβολικοί και πονηροί και αχάριστοι. Ακόμη και κάποιοι Αμερικάνοι που κάνουν κάτι κακό είναι γιατί άλλες εθνικότητες τους μπέρδεψαν και μετά βρίσκουν το δρόμο τους.

Γενικά η παραγωγή φαίνεται αρκετά εντυπωσιακή με το πλοίο και τους ναύτες και τις μάχες και το εσωτερικού του πλοίου και όλα αυτά που δεν θέλει και πολύ εφέ για να εντυπωσιαστεί κανείς…

Μέσα σε 10 επεισόδιά γίνονται αρκετά πράγματα και επειδή είναι πλοίο και ταξιδεύει τα σκηνικά αλλάζουν συνέχεια και αυτό είναι σίγουρα ωραίο και εν μέρει ξεχωριστό καθώς το μεγαλύτερο λάθος θα ήταν να τους βάζουν σε κάθε επεισόδιο να κόβουν βόλτες γύρω γύρω από το νερό. Προς το τέλος υπάρχουν και κάποιες ευχάριστες εκπλήξεις που δείχνουν την σειρά να απλώνεται κάτι που σίγουρα χρειάζεται. Δεν θα με πείραζε αν η σειρά ήταν μίνι και έδινε ένα τέλος από την πρώτη σεζόν.

Θετικά: Πολλές εκρήξεις και φυσικά η υπέροχη Rhona Mitra που ομορφαίνει τα πάντα.

Αρνητικά: Πολλά κλισέ σε κάθε επίπεδο, οι σχέσεις είναι υποανάπτυκτες και φαίνονται σαν προκατασκευασμένες.

Ξεκάρφωτο: Γιατί σε πάρα πολλές σειρές του γιούσα πρέπει οι κακοί και ιδιόρρυθμοι χαρακτήρες να είναι αλλοδαποί και να έχουν βρετανική ή ρωσική προφορά; Το μόνο που δεν έχει η σειρά είναι κακούς Γερμανούς να μιλούν βαριά αγγλικά αλλά ελπίζω για την δεύτερη σεζόν.

Με λίγα λόγια: καλό για τη  Κυριακή το μεσημέρι ενώ τρως σουβλάκια και πίνεις μπύρες με τους φίλους σου. 

3/5

imdb

οι περισσότερε φωτογραφίες δεν αφορούν την σειρά αλλά την Mitra!