Arrival (2016)

Και να έρχονται οι εξωγήινοι προσγειώνονται  και δεν μας έχουν κάνει σκόνη ή σκλάβους φαίνονται το καλό παιδί σαν τον Πλούταρχο. Πως θα συνεννοηθούμε όμως;  

Ε οκ δεν ξέρω πώς να το πω αλλά  αυτή είναι μια κανονική ταινία επιστημονικής φαντασίας. Ναι δεν είναι σούπερ λεφτά αλλά είναι κανονικά για να παίζει και να φαίνεται γυαλιστερή στο Χόλιγουντ υπάρχει υπόθεση και ροή ε να μόνο ένα τόσο δα «προβληματάκι» έχει: δεν έχει δράση είναι offbeat , και μου αρέσει αυτό  ναι λοιπόν το είπα και αισθάνομαι ήδη καλύτερα.

Έχει ξαναγίνει στο παρελθόν να πω για ταινία ότι είναι πολύ καλή και μετά να φάω βρίσιμο του στυλ δεν έγινε δράση δεν είχε εκρήξεις δεν είχε παθιασμένα πράγματα.

Μια καλή ταινία δεν είναι μόνο αυτά ή στην τελική μπορεί να είναι άλλα και άλλα για την ακρίβεια και όχι αυτά.

Τεχνικά υπάρχει μια πολύ καλή ροή στα γεγονότα και την αλληλουχία τους και φυσικά μια υπέροχη φωτογραφία.

Οι διάλογοι είναι προσεγμένοι και σιγά σιγά σε βάζουν στο κλίμα της ταινίας…

Οι πρωταγωνιστές μου άρεσαν πολύ αν και θα ήθελα ειδικά για λόγους δράματος να υπάρχει ποιο πολύ χώρος στον επιστήμονα της παρέας γιατί κάποιες φορές είναι λες και τα κάνει όλα η πρωταγωνίστρια.

Ο ήχος και τα εφέ είναι πλούσια και πειστικά πολύ ωραίες εναλλαγές και περιβάλλον ήχος

Ακολουθεί την λογική του 6^th sense δηλαδή όλα στο τέλος και μου θύμισε αρκετές ταινίες που το έκαναν αυτό απλά περίμενα να βρω κάτι σχετικά κλισέ και δεν ήταν τελικά τόσο κλισέ.

Μια καλή ταινία για όλο το κοινό πέρα από αυτό που ειδικεύεται στην επιστημονική φαντασία απλά το λέω ξανά η ταινία δεν είναι περιπέτεια αλλά ούτε και δράμα έχει στοιχεία από αυτά τα δύο ήδη αρκετά έντονα και με αυτά φτιάχνει εάν πολύ καλό offbeat αποτέλεσμα.

Δεν υπάρχει θέμα βαρεμάρας ή κοιλιάς η ταινία σε υπνωτίζει στο ρυθμό της και σε κάνει να μπεις στην θέση της πρωταγωνίστριας και να σκεφτείς που είναι αρκετά σπάνιο στις μέρες μας.  

Ξέχασα να αναφέρω το γεγονός ότι η ταινία στα τελευταία 20 λεπτά γίνεται και αρκετά συγκινητική και αυτό το λέει κάποιος που συγκινείτε δύσκολα.  

Το σενάριο και οι διάλογοι είναι τόσο καλά δομημένοι που τώρα συνειδητοποίησα πόσοι λίγοι δεύτεροι ρόλοι υπάρχουν... Δεν υπάρχει κωμικός τύπος, δεν υπάρχει μαύρος που πεθαίνει τύπος...  

Αρνητικά: offbeat δεν υπάρχουν εκρήξεις, φοβερά εφέ και δράση

Θετικά: πολύ δυνατό αποτέλεσμα με υπνωτικό και ιδιαίτερο ρυθμό 

Ξεκάρφωτο: Ξέρω θα ακουστεί κοινότυπο αλλά χαίρομαι τόσο πολύ που έχουμε άνοιξη φέτος και η θερμοκρασία δεν πήγε απλά μέσα σε 10 μέρες από 15 στους 30 βαθμούς. Εκτός βέβαια και εάν είναι κόλπο των εξωγήινων που συνεργάζονται με τις κυβερνήσεις για να ελέγχουν τον καιρό και στην τελική εμάς τους ίδιους… Ελπίζω να το έσωσα …

Με λίγα λόγια: Μια πολύ καλή πρόταση ακόμη και για ένα Σάββατο βράδυ με καλή παρέα και παρελκόμενα αρχή συζήτησης και στοχασμού;  

4/5

imdb

Mr. Robot (2015-)

Το καλό το να κάνεις κριτική για τέλεια σειρά είναι ότι μπορείς να μην γράψεις και πολλά γιατί η σειρά μιλάει από μόνη της το πόσο αξίζει.
Το πρόβλημα με αυτή την σειρά είναι ότι από μόνη της δεν θα έπρεπε να κάνει επιτυχία γιατί το θέμα δεν είναι δημοφιλές ενώ ο κεντρικός χαρακτήρας και οι υπόλοιποι χαρακτήρες μόνο ήρωες και αγαπητοί δεν είναι. Άντε να αναλύσεις αυτό το άδοξο αντιηρωικό αριστούργημα...

Ένας τύπος έχει αρκετά ψυχολογικά προβλήματα και δουλεύει σε μια εταιρεία από αυτές που προσφέρουν λύσεις κατά ηλεκτρικών επιθέσεων  σε μεγάλες εταιρείες και παράλληλα είναι και χάκερ που προσπαθεί  να επιτεθεί στην μεγαλύτερη εταιρεία πελάτη που έχει κάνει συμβόλαιο η εταιρεία στην οποία δουλεύει.... Βλέπει κανείς την σύγκρουση;

Και βέβαια αυτό δεν είναι τυχαίο γιατί από την αρχή μπαίνουμε στο μυαλό αυτού του υπέροχου, πανέξυπνου και αρκετά αντικοινωνικού  ανθρώπου που λόγο ψυχολογικών φαίνεται να έχει μια τρομερή ρήξη όσο αφορά αξίες, φιλίες και μια τρομερά εσωτερική διαμάχη που παίρνει διάφορες τροχιές και πορείες που αφήνουν τον θεατή άναυδο.

Η εσωτερική διαμάχη βοηθάτε πάρα πολύ από την σκηνοθεσία που είναι σκοτεινή και offbeat. Ναι αυτό το τελευταίο δεν θα αρέσει σε πολλούς αλλά είναι το στοιχείο που κάνει τα πράγματα και τους διαλόγους λίγο ποιο μαγικούς. Ειδικά όσο αφορά τα μουσικά θέματα ως προς τις σκηνές θύμισε αρκετά Utopia και φυσικά χάρηκα πολύ. Άρα ναι ροκ μουσική με γρήγορες σκηνές και θανάτους αδρεναλίνης  δεν θα δείτε.

Το ταξίδι του πρωταγωνιστή στην ανακάλυψη διάφορων χαρακτήρων και ιδεών και συμβάντων είναι σχεδόν ονειρικό και λειτουργεί σε τόσο επίπεδα... προσωπικά είναι από τις λίγες φορές που μια σειρά λειτουργεί και έντονα υπόγεια...

Οι χαρακτήρες φαίνονται αρκετά δουλεμένοι και με εξαίρεση την κοπέλα που του αρέσει που αργεί να πάρει τα πάνω της εξελίσσονται και αλληλεπιδρούν υπέροχα.

Σε κάποια στιγμή ο τηλεθεατής δεν μπορεί να καταλάβει τι είναι αληθινό και τι δεν είναι ενώ παράλληλα  οι περισσότεροι χαρακτήρες φαίνονται να κάνουν τόσο μάταιες κινήσεις στις ζωές τους.

Όποιος δεχτεί την σειρά για αυτό που είναι θα περάσει τέλεια ... Θα νοιώσει μέρος μιας άλλης πραγματικότης και θα νοιώσει μέρος της, και αυτό νομίζω είναι το πλέον σημαντικό

Η σειρά δανείζετε πολλά στοιχεία από ταινίες που έχουν αφήσει εποχή, αυτό το κάνει χωρίς να ντρέπεται φανερά και υπερήφανα.


Αρνητικά: Η σειρά δεν έχει κλασσική αμερικάνικη δράση και εξελίξεις, μπορεί να μην αρέσει σε πολλούς 

Θετικά: Τέλεια υπόθεση και ανάπτυξη χαρακτήρων, ακραίες εξελίξεις δοσμένες τόσο ... καθημερινά μερικές φορές και υποτονικά υπέροχο τελικό αποτέλεσμα

Ξεκάρφωτο: λόγο του παγκόσμιου ιστού και της άμεσης κοινωνικής δικτύωσης επληροφορήθην ότι κάποιοι προτιμούν να τρώνε την φέτα τυρί τους με καρπούζι και σταφύλια. Να ξέρουν ότι πλέον ότι ξέρω ότι γίνεται και θα καταβάλω κάθε προσπάθεια να το σταματήσω.

Με λίγα λόγια: Μια από τις καλύτερες πρώτες σεζόν που έχω δει ποτέ , ένα offbeat αριστούργημα

5*/5

imdb

σέξι φωτογραφίες δεν βάζω επίτηδες....