Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα saga. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα saga. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2015

The X Files (1993–)



Μπορεί να πήρε το καλοκαίρι μου αλλά τα κατάφερα….

Σε αυτό το review περιλαμβάνεται η σειρά X Files και οι 2 ταινίες, το spin off The Lone Gunmen και η σειρά Millennium επειδή είχε και ένα crossover επεισόδιο 

Δεν περιλαμβάνεται η σειρά 10 που είναι comic books

Με ποια σειρά τα είδα (βασικά με την χρονολογική σειρά)

X files season 1



1994
X files season 2



1995
X files season 3



1996
X files season 4


millenium season 1
1997
X files season 5
X files movie 1

millenium season 2
1998
X files season 6


millenium season 3
1999
X files season 7



2000
X files season 8

The Lone Gunmen

2001
X files season 9



2002

X files movie 2


2008
X files mini series



2016


Από ότι φαίνεται στον πίνακα προς το τέλος των 90s κάποιος κύριος Carter είχε τρελά κέφια

Το review γίνεται λίγους μήνες πριν βγουν τα έξι ΝΕΑ επεισόδιά!

Βασικά και να μην δεί κάποιος το millennium δεν επηρεάζει την εμπειρία του σε όλο το X-files

Στην πρώτη σεζόν ανατρίχιασα με την μουσικούλα και το σποτάκι και οκ είναι τόσο 90ς αυτή η σειρά! Πρώτη φορά μικρό παιδί έβλεπα κάθε εβδομάδα μια ιστορία με μυστήριο, τέρατα, μυθολογία και εξωγήινους. Στην πρώτη σεζόν οι δύο χαρακτήρες δείχνουν την δυναμική τους και τα ταλέντα τους το μόνο που δεν έχει η πρώτη σεζόν είναι κεντρικός κακός παύλα υπόθεση αν και βέβαια στο τέλος η κυβέρνηση είναι ο μεγάλος κακός.

Η δεύτερη σεζόν είναι πολύ καλύτερη και έχει διάφορα να γίνονται νομίζω αγαπημένες στιγμές είναι τα επεισόδια με εξωγήινους και κλώνους και φυσικά η επιστροφή της κοπελιάς και το όλο δράμα, η νοσοκόμα Άγγελος με σόκαρε από τότε το θυμόμουν από τότε…

Στην Τρίτη υπάρχει ποιο δεμένη κεντρική υπόθεση και πλέον μπορεί κάποιος να καταλάβει γατί άφησε ιστορία αυτή η σειρά. Και υπάρχουν πολλά περισσότερα εξωγήινα πράματα και ινδιάνοι και γιαπωνέζοι. Υπάρχει και το ποιο σιχαμένο επεισόδιο με κατσαρίδες δολοφόνους. Η τροπή με τα μεγάλα ερωτήματα περνά σε άλλο μέγεθος… Και φυσικά μπαίνει και αρκετό χιούμορ στην σειρά.

Η τέταρτη σεζόν είναι με διαφορά ο καθρέφτης της σειράς με κλασσικά στοιχεία και υποθέσεις των μεγάλων μυστηρίων να αρχίζουν, ενώ παράλληλα οι πρωταγωνιστές είναι ποιο ανθρώπινοι και τρωτοί και όλα αρχίζουν και συνδέονται με τους πρωταγωνιστές. Αρχίζουμε και μαθαίνουμε πολλά στοιχεία από το παρελθόν   και τέλος κάνει δειλά δειλά την είσοδο του το κινητό τηλέφωνο και φυσικά το ιντερνέτ! Επίσης σε πολλά επεισόδια γνωστοί ηθοποιοί του τώρα κάνουν τα πρώτα βήματα τους και νομίζω ότι ακόμη και ότι έκριναν από τότε ποιοι θα πάρουν δεύτερους ρόλους λέει πολλά… Ξέχασα σχεδόν να αναφέρω ότι η φωτογραφία της σειράς τεχνικά τουλάχιστον κάπου στα τελευταία επεισόδια αυτής της σεζόν κάνει τρελή αναβάθμιση παρόμοιας με αυτή που έγινε στην όγδοη.

Έχω αρχίσει και τρέχω και το millennium και βασικά είναι ένα αστυνομικό που δεν έχει όντως καμία σχέση με το X Files πέρα από το ένα επεισόδιο στα X-files. Ίσως τελικά κάνω ξεχωριστώ review… ίσως πάλι όχι προς το παρόν δεν είναι τρομερά ενδιαφέρον η σειρά επικεντρώνεται σε ένα αστυνομικό ο οποίος μπορεί να βλέπει στο άρρωστο μυαλό του εκάστοτε εγκληματία. Τελικά όχι μια μέτρια σειρά φαντασίας δεν κατάλαβα τι ήθελε να κάνει ο Carter δεν πήγε κάπου αλλού απλά έκανε κάποια πράγματα διαφορετικά, ο πρωταγωνιστής αντιήρωας αλλά ως εκεί…

Πρώτο Χ files σε 16:9 η τηλεόραση μου χαμογελά! η Πέμπτη σεζόν αρχίζει με έκπληξη από το προηγούμενο απίθανο επεισόδιο τέλος. Και τα τρομερά επεισόδιά συνεχίζονται… το δέσιμο πολύ καλό και όλα είναι έτοιμα σιγά σιγά να φτάσουν σε έκρηξη… και όλα παίρνουν φωτιά μιλάμε! Δεν είναι τυχαίο ότι το τελευταίο επεισόδιο λέγεται the end.

Και τανταααα η πρώτη ταινία είναι γεγονός. Είναι ωραίο που συνεχίζει από τα γεγονότα των 5 χρόνων. Είναι παράξενο να βλέπεις γνωστούς χαρακτήρες πλέον κινηματογραφικούς. Η ταινία σέβεται το κοινό της και τρέχει κάτι λιγότερο από δύο ώρες. Η ταινία είναι γυρισμένη σε 21:9 νομίζω για να μην μοιάζει με ένα μεγάλο επεισόδιο… Ένα άλλο θετικό προς αυτή την φιλοσοφία είναι ότι συνεχίζουν την σούπερ ιστορία με την μαύρη εξωγήινη ζωντανή σούπα… Την ταινία την είδα σε Blu-ray και ενώ την είχα αγοράσει εδώ και καιρό την είδα για πρώτη φορά με αφορμή το αφιέρωμα και πάνε αρκετά χρόνια κιόλας συγκεκριμένα από τότε που έπαιξε στο σινεμά!

Η έκτη σεζόν αρχίζει κινηματογραφικά το επίπεδο παραγωγής έχει ανέβει και άλλο. Θα μπορούσα να πω πολλά για αυτή την σεζόν το μόνο που θα πω είναι ότι η μέση της σεζόν που προχωρά την ιστορία με το μαύρο υγρό απλά τα σπάει με το μοναδικό τρόπο που τα σπάει η σειρά…. Από τα αγαπημένα μου σημεία όλου του franchise. Πάντως τα χαβαλέ επεισόδια και επεισόδια που απουσιάζει ο Μόλντερ και αναλαμβάνει η σκάλι γίνονται όλο και ποιο έντονα…. Επίσης οι πρώην είναι πάντα διαβολικές :P

Σε δημιουργικό επίπεδο η 7η σεζόν είναι το άθροισμα των προηγούμενων με την διαφορά ότι είναι και το τέλος του μοντέλου στην σειρά όπως την αγαπήσαμε. Είναι πλέον φανερό ότι όλοι ψάχνονται σε άλλες δημιουργικές κατευθύνσεις και το τελικό προϊών δεν φαίνεται τόσο δεμένο όσο στο προηγούμενο κύκλο. Ιδιαίτερη μνεία στο ποιο χαβαλέ επεισόδιο X-COPS που εντάξει το είδα τρείς φορές είναι χορταστικότατο.  Και αυτή η σεζόν έχει πολύ καλά επεισόδια που σε κάνουν να σκέφτεσαι λίγο παραπάνω ενώ από πλευράς χαρακτήρων έχει γίνει πολύ καλή δουλειά στο να προχωρήσει η σχέση τους σε σημείο που ο ένας μπαίνει στα χωράφια του άλλου και έντονα. Απορώ γιατί δεν κάνανε ερωτική σχέση αφού είχαν όλα μα όλα τα άλλα σαν ζευγάρι…. Το τέλος της σεζόν είναι συγκλονιστικό.

Στην 8η σεζόν ξέρουμε ότι έρχονται αλλαγές απλά είναι κρίμα που βαριέται ο άλλος, ναι είναι μπηχτή… Δεν ξέρω πως αλλά η παραγωγή σε φωτογραφία και ποιότητα εικόνας έχει πάει ένα βήμα παραπέρα…. Το θέμα με τους ηθοποιούς ήταν πάντα δημιουργικό ο ένας πρωταγωνιστής ήταν πάντα ποιο υπάκουος και πειθαρχημένος ενώ στον άλλο υπήρχε πάντα το θέμα του κοινωνικές ιστορίες ενάντια μεγάλης ιστορίας με εξωγήινους που χρόνια αργότερα είπε ότι απλά δεν γουστάρει και δεν βρίσκει τόσο ενδιαφέρον. Αυτό βέβαια θα φαινόταν και στην δεύτερη ταινία χρόνια μετά…. Πόσο λάθος ήταν… χρειάζεται ισορροπία ή τουλάχιστον έτσι έχουμε μάθει στο ότι λειτουργεί η σειρά.

Παράλληλα με την 8η σεζόν έπαιξε και αυτή η μία που ήταν που ήταν όντως spin off και φυσικά ήταν πολύ καλή. Τα 3 παλικάρια άρχισαν με μικρά κομμάτια στο κεντρικό σόου και μετά είχαν το δικό τους π[παράλληλο σύμπαν  που έμπαινε λίγο και στο κεντρικό και αντίστροφα. Πόσο ωραίο είναι αυτό όταν γίνεται… βασικά θα προτιμούσα να είχε λίγο ποιο πολύ χαβαλέ θα ήταν σαν το Chuck πριν το chuck… παράξενο.

Η ένατη τελευταία σεζόν είναι για μένα X files και φυσικά πολύ καλά δεμένη δεν θα είχα θέμα να δω και άλλη μια σεζόν τουλάχιστον. Κρίμα που έφυγαν οι γνωστοί αλλά από την άλλη μια χαρά και σαν ηθοποιοί και σαν χημεία. Ο Κάρτερ είχε πει κάποτε (και ισχύει όντως) ότι το στούντιο ήθελε να συνεχίσει απλά αυτός είδε ότι είχε χάσει κάποια άτομα και ότι δεν θα τα έπαιρνε ποτέ πίσω και αυτό δεν μπόρεσε να το ξεπεράσει.

Η σειρά στο τέλος ειδικά τα 3 τελευταία χρόνια αποκτά την δική της ιδιαίτερη συνείδηση και αν δεν έχει να κάνει τεχνολογικά και κτλ. πολλά με την αρχή της σειράς τα μοτίβα είναι σταθερά και φυσικά οι αξίες με τις οποίες ασχολείται η σειρά πολύ δυνατές αλλά πάνω από όλα ουσιαστικές….

Μετά από αρκετά χρόνια γυρίστηκε και μία δεύτερη ταινία που αυτή την φορά δεν ήθελαν να γυρίσουν κάτι με την μυθολογία της σειράς αλλά ένα ανεξάρτητο γεγονός… Καλή η ταινία αλλά σίγουρα θα προτιμούσα κάτι ποιο sci- fi, το βρήκα κακή σαν απόφαση και κίνηση να προσελκύσουν νέο κόσμο με το να υποβαθμίσουν την επιστημονική φαντασία και φαντασία γενικότερα. Έμοιαζε ποιο πολύ σαν ψυχολογικό θρίλερ παρά οτιδήποτε άλλο. Ακόμη και αν δεν γινόντουσαν πειράματα τα γεγονότα έμοιαζαν ποιο πολύ με επεισόδιο CSI… το μόνο που απόλαυσα αρκετά ήταν σίγουρα  η σχέση των δύο που ζεσταίνει πάντα την περιπετειώδη καρδιά

Η σχέση των πρωταγωνιστών είναι μοναδική.  Πρώτα δένονται και αγαπούν ο ένας τον άλλο μέσο των εμπειριών τους με αρκετά έντονο τρόπο και μετά από αρκετά χρόνια αρχίζει κάτι το καθαρά ερωτικό σεξουαλικό. Για κάποιο λόγο δουλεύει το σύστημα και όταν φιλιούνται προς το τέλος είναι κάτι που δεν βγάζει και τόσο μεγάλη εντύπωση και έκπληξη για το λόγο ότι ξέρουμε πόσο αγαπιούνται… ίσως έχει δίκιο σε αυτό που λέει ο Κάρτερ ότι όταν έχεις μια έξυπνη γυναίκα και ένα έξυπνο άντρα αυτό φτάνει για να δημιουργήσει κάτι ιδιαίτερο χωρίς φιλιά και σεξ…

Είναι αλήθεια ότι σπάνια πεθαίνει κάποιος εντελώς και για πάντα σε αυτή την σειρά, αλλά οκ δεν χαλάει… ελπίζω να φέρουν πίσω και τα 3 παλικάρια τώρα που ξαναρχίζει η σειρά… ελπίζω να φέρουν και τους άλλους τους λιγότερους χα!

Αγαπημένος κακός σίγουρα ο μάρλμπορο μαν. Δεν λέει να πεθάνει με τίποτα…

Αγαπημένος εξωγήινος σίγουρα το μαύρο υγρό ότι ποιο έξυπνο και μοχθηρό…

Αγαπημένο αυτοτελές επεισόδιο αυτό με το τσουπρακάμπρα… απλά μου έμεινε.

Αγαπημένο κωμικό επεισόδιο σίγουρα το dreamland που είχε και δύο μέρη παρακαλώ…

Αυτό που μένει είναι για άλλη μια φορά με την επιστημονική φαντασία σε μια επιτυχημένη σειρά οι σχέσεις πέρα φυσικά από την ηθοποιία και τα εφέ, χρήματα κτλ.… Ο Κάρτερ πρέπει να είναι ένας σπαστικός τελειομανής και αν και λυπάμαι την οικογένεια του στην σειρά απλά ήταν όλα τέλεια αυτό που λέει στα έξτρα ότι πίεσε όλους να κάνουν όσο ποιο καλά μπορούν είναι αλήθεια….

Ποια είναι η αγαπημένη μου σεζόν; Από πέντε- πρώτη ταινία- έξι σεζόν είναι η καλύτερη φάση όλη της σειράς…

Η μυθολογία της σειράς

Αρνητικά: ε εντάξει τώρα…

Θετικά: Απίστευτα καλή δουλειά, τόσο επαγγελματική και προσεγμένη δεν γίνεται συχνά όλα να είναι τόσο καλά και συνδυασμένα και δεμένα.

Ξεκάρφωτο: https://www.youtube.com/watch?v=FEhpmuXHmRQ Πολύ νοσταλγία για τα 90ς αν και πρόλαβα «καλά» μόνο το τελείωμα τους και πάλι πολύ νοσταλγία…

Με λίγα λόγια: κλάσικ Φαντάστικ…


5*/5






















Σάββατο 6 Σεπτεμβρίου 2014

Star Trek (1966–1969)



Άντε τώρα κάνε κριτική για κάτι χάρις στο οποίο ξεκίνησε ένα franchise που κρατά 40 χρόνια! Μιλάμε για βαριά κουλτούρα ή μήπως όχι;

Η σειρά ST The Original Series από εδώ και πέρα TOS προβλήθηκε στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 60, και για την εποχή του σίγουρα αποτελούσε πρόοδο καθώς ήταν εντελώς ριζοσπαστικό. Το ποιο ριζοσπαστικό ήταν σίγουρα τα μέλη του πληρώματος. Αποτελούταν, από Ρώσο, Ιάπωνα, Αφρικανή και ένα εξωγήινο το Spock (ο χωρίς συναισθήματα ναι αναφορά στον μάγο του ΟΖ) και φυσικά από τα υπόλοιπα «φυσιολογικά» μέλη του πληρώματος.  Ίσως, η πολυεθνικότητα να μην προκαλεί εντύπωση τώρα αλλά τότε στην Αμερική του 1960 μέσα στον φόβο του κουμμουνισμού και του ρατσισμού λίγα χρόνια μετά τους παγκόσμιούς πολέμους τάραξε τα θεμέλια της κοινωνίας. Αν γινόταν μια παρόμοια σειρά εδώ (έχουμε 2014) και μέλη του βασικού πληρώματος ήταν Πακιστανός, Αλβανός και Νιγηριανός σίγουρα θα προκαλούσε πολλές αρνητικές εντυπώσεις. Δηλαδή ο Gene Roddenberry ήταν μπροστά από τον καιρό του και τον καιρό μας.

Ο δημιουργός ο Gene Roddenberry πρώην στρατιωτικός και αστυνομικός είχε μεγάλο όραμα για το που μπορούσε να φτάσει η ανθρωπότητα αν ξεπερνούσε τους φραγμούς της σε επίπεδο ρατσισμού, θρησκείας κτλ. Ειρωνικά η σειρά παρόλο που ακυρώθηκε ύστερα από 3 χρόνια δημιούργησε ένα cult κοινό.  Σε συνδυασμό με το γεγονός ότι έβγαλε πολλές φορές τα λεφτά του λόγο syndication κάπου στις αρχές του 70 ήταν έτοιμο να πάρει πάλι τα πάνω του. Ακολούθησαν ταινίες με τους ηθοποιούς από το TOS…οι οποίες είχαν σαν κύριο ρόλο όχι μόνο να προσελκύσουν νέα άτομα στο franchise αλλά να είναι και μία εναλλακτική απάντηση στο Star Wars που τότε ακόμη ήταν σειρά καλών ταινιών και πουλούσε καλά.

Πρακτικά ακόμη και σήμερα η σειρά βλέπεται ευχάριστα ειδικά με την νέα έκδοση που βγήκε πριν μερικά χρόνια στην οποία έχουν καθαρίσει και κάνει ποιο λαμπρή και φωτεινή την εικόνα ενώ παράλληλα ότι μπορούσε να γίνει ψηφιακό και υπέροχο και να μην δείχνει όμως παράταιρο έχει αναβαθμιστεί.

Πέρα όμως από εφέ και απίθανες ιστορίες και ακόμη ποιο τρομερά γυρίσματά στις ιστορίες και ανατροπές αυτό που σίγουρα έκανε την σειρά να ξεχωρίσει ήταν η χημεία που υπήρχε ανάμεσα στα μέλη του πληρώματος… Κυρίος του κυβερνήτη και  του εξωγήινου χωρίς συναισθήματα και του γιατρού που ήταν παρορμητικός και ρομαντικός μέχρι εκεί που δεν πήγαινε. Όλα αυτά τα στοιχεία κάνουν τον μέσο τηλεθεατή να θέλει να δεί ξανά και ξανά αυτές τις περιπέτειες είναι κατά μία έννοια τόσο κοντά μας ίσως γιατί συμβολίζουν τον εαυτό μας την δυναμική του πλευρά και την αντιμαχόμενη ρομαντική του σε μια συνεχόμενη μάχη για ζωή και πρόοδο, ένα ταξίδι  στο άγνωστο που άλλες φορές το βλέπουμε θετικό και άλλες φορές μαύρο και απαισιόδοξο.

Η σειρά έγινε αφορμή για πολλούς ανθρώπους να γίνουν επιστήμονες και να κάνουν ανακαλύψεις και εφευρέσεις που έχουν σώσει ζωές και έχουν στείλει ανθρώπους στο διάστημα. Σαν pop φαινόμενο αναφορές υπάρχουν παντού ενώ η ποιο κλασική είναι το beam me up scotty! , μια τεχνολογία που ακόμη την δουλεύουμε σαν ανθρωπότητα.

Η σειρά δίνει μαθήματα μερικά από τα ποιο  σημαντικά είναι ότι το μέλλον μπορεί να είναι λαμπρό, ότι όσο και να βοηθήσει η τεχνολογία ο ανθρώπινος παράγοντας είναι αναντικατάστατος και άλλα πολλά… α! και για να πω και spock quote:  Live long and prosper!

Αρνητικά: Η τεχνολογία του 60 δεν βοηθά στο πως φαντάζονταν την τεχνολογία σε 300 χρόνια κάποια πράγματα φαίνονται ξεπερασμένα με τεχνολογία του 2001….

Θετικά: όλα, τα πάντα κυρίως η χημεία των χαρακτήρων και φυσικά ότι το μέλλον είναι λαμπρό

Ξεκάρφωτο: Είναι κάποιες φορές περίεργο ότι ηθοποιοί δεν καταφέρνουν να κάνουν κάτι καλύτερο από το να ξεπεράσουν το ρόλο που τους έχει κάνει ποπ ή cult σύμβολα. Με εξαίρεση ένα με δύο ηθοποιούς σε όλες (!) τις σειρές του Star Trek αυτές τις δεκαετίες η συντριπτική πλειονότητα απλά δεν γίνεται γνωστή ή κάπως γνωστή από κάτι άλλο…. Κατάρα;
Παράλληλα όταν γίνονται conventions ακόμη και 30 χρόνια μετά αποθεώνονται και ακόμη και σήμερα παραχωρούν συνεντεύξεις και άλλα για αυτούς τους ρόλους…
Ακόμη και στο Bing Bang Theory υπάρχουν έντονες αναφορές στο Star Trek
Δεν νομίζω ότι είναι τυχαίο ότι το reboot που έγινε πρόσφατα βασίστηκε σε αυτή την σειρά και όχι κάποια άλλη

Με λίγα λόγια: Αυτή η σειρά ήταν πρωτοποριακή για την εποχή της γιατί χρησιμοποιούσε πρόσωπα και καταστάσεις που ήταν πολύ μπροστά από την νοοτροπία που επικρατούσε τότε για την διεθνικότητα και το πασιφισμό ενώ παράλληλα δεν δέχθηκε να ταιριάξει με κοινωνικές συμβάσεις του 40 και του 50 αλλά και προς τιμήν του δημιουργού της ούτε με το κύμα του ψεύτικου νεορομαντισμού που έσπερνε ειρήνη μέσο ναρκωτικών και αδιαφορίας, δηλαδή τα παιδιά των λουλουδιών. Εγώ καταλαβαίνω ότι μέσο της συνεργασίας, σκληρής δουλειάς και σεβασμού το μέλλον είναι λαμπρό και θετικό και αυτό είναι και ότι καλύτερο έχει να δώσει η σειρά.


5*/5

























































dontmindme