Lost (2004–2010)

Πρώτη φορά που είδα Lost ήταν το 2005 που ήμουνα στρατό. Ενθουσιάστηκα με τα 2-3 επεισόδια και σκέφτηκα πόσο απίστευτη είναι η σειρά αλλά πολύ περισσότερο ποιες μπορεί να είναι οι απαντήσεις στα μυστήρια του νησιού κλπ. Ο πιλότος της σειράς είναι απίστευτος άνετα βάζει κάτω ταινίες προορισμένες για την μεγάλη οθόνη, βέβαια με 10+ εκατομμύρια θα ήταν αμαρτία να μην κάνει κάτι τέτοιο. Έκατσα λοιπόν και έκανα μαραθώνιο όλη την πρώτη σεζόν και μπορώ να πω ότι είναι από τις λίγες φορές που ενθουσιάστηκα τόσο πολύ είχα να νιώσω έτσι τολμώ να πω από τότε που είδα σαν παιδάκι ST:TNG. Μέσα λοιπόν στον ενθουσιασμό και την αποκορύφωση αυτού σκέφτηκα ακόμη ποιο έντονα πλέον τα μυστήρια του νησιού και τα μυστικά των ηρώων κάποια παράξενα φαινόμενα και την σημασία τους, αν όλα συνδέονται με κάποιο τρόπο και στην τελική αν υπάρχει κάποιος παραβολισμός και κρυφά νοήματα. Ανυπομονούσα να αρχίσει η δεύτερη σεζόν και σκεφτόμουν πέρα από όλα τα άλλα τι είναι εκεί κάτω; τι είναι εκεί κάτω; Με το που αρχίζει η δεύτερη σεζόν τρώω , όπως και όλοι μας πιστεύω, την φρίκη από το σοκ και το δέος των αποκαλύψεων και μετά αρχίζω και αναρωτιέμαι για πολλοστή φορά  για όλα αυτά τα μυστήρια και τα μυστικά των ηρώων ακόμη ποιο έντονα και κλπ. Ε, οκ ως εκεί ήταν για εμένα σιγά σιγά η αγωνία άρχισε να γίνεται εκνευρισμός και στο τέλος διακωμώδηση και απλά κάτι σαν μια συνήθεια φιλτραρισμένη πλέον από περιέργεια και πραγματικό ενδιαφέρον σαν μία άρρωστη σχέση στην οποία παραμένεις επειδή παραμένεις χρόνια. Μετά από έξι χρόνια λοιπόν τελείωσε το Lost και είναι κάτι που θα ήθελα να πω ώστε να εκφράσω την γνώμη μου και την ίδια ώρα να είμαι κατανοητός. Η σειρά παρέμενε σε υψηλά επίπεδα σε όλους τους τομείς ιστορία, παραγωγή, ηθοποιία, εφέ, φωτογραφία απλά οι παραγωγοί κάνανε ένα πολύ μεγάλο λάθος: Όταν παρουσιάζεις ερωτήματα και τα απαντάς προσθέτοντας ακόμη μεγαλύτερα ερωτήματα  τότε είναι σαν να κοροϊδεύεις τους οπαδούς σου.  Ειδικά όταν τους λες ότι παρ’ το και ερμήνευσε το όπως σου αρέσει με βάση τις δικές σου μεταφυσικές ανησυχίες πιστεύω ότι πραγματικά ξεφεύγεις από τα όρια του τι πρέπει να είναι μια σειρά μυστηρίου. Στο κάτω κάτω ας κάνανε δυο κύκλους αντί για έξι και μετά να τελείωναν και με τα χρήματα που τους δώσανε για άλλους 4 κύκλους να γυρνάγανε κάνα ντοκιμαντέρ  για τα μυστήρια των πυραμίδων, τη κρυφή ζωή του τρυποκάρυδου και την ζωή μετά το θάνατο κλπ. Για το τελευταίο επεισόδιο δεν θέλω καν να πω πόσο βλάκας ένιωσα που συναντηθήκανε όλοι μαζί για να προχωρήσουν έτσι απλά… Για αυτούς που δεν έχουν δει την σειρά (υπάρχουν;) η βασική ιστορία έχει ως εξής: Επιζώντες από μια πτήση βρίσκονται σε ένα παράξενο νησί, εκεί ζούνε παράξενες καταστάσεις, κάποιες μεταφυσικές. Την ίδια ώρα τα άτομα έχουν μυστικά και περίπλοκο παρελθόν και φαίνεται ότι το παρελθόν γίνεται κοινό και συνδέεται σιγά σιγά με τους ίδιους επιζώντες αλλά παραδόξως και με το ίδιο το νησί. Καταλαβαίνω ότι ο τίτλος της σειράς είναι Lost και ότι δεν είναι χαμένοι μόνο επειδή δεν ξέρουν που βρίσκονται αλλά ότι είναι χαμένοι ουσιαστικά σε όλα τα επίπεδα , συναισθηματικά, σχέσεων, ψυχολογικά κλπ και επίσης καταλαβαίνω ότι υπάρχει έντονος παραβολισμός ώστε να μπορεί να ενσωματώνεται και ο τηλεθεατής στην εμπειρία αλλά έλεος έπρεπε να απαντήσουν οι καταραμένοι οι παραγωγοί τα ερωτήματα που έβαλαν, όχι τόσο στο ότι θα απαντήσουν στις μεταφυσικές μας ανησυχίες (δεν είναι θρησκεία, δεν είναι φιλοσοφία, δεν είναι υποκουλτούρα) αλλά για να ξέρουμε τι έγινε στους ήρωες που παρακολουθούσαμε για 6 γαμημένα χρόνια ρε ζώα!

Αρνητικά: Η σειρά κάπου στην δεύτερη προς τρίτη σεζόν άνοιξε, άνοιξε, άνοιξε και στο τέλος το έχασε.

Θετικά: Πέρα του συγκεκριμένου αρνητικού στοιχείου η σειρά είναι από τις λίγες με τόσα πολλά να δώσει στο μέσο τηλεθεατή, όλα είναι απίστευτα προσεγμένα και φαίνονται μοναδικά. Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στο γεγονός ότι οι ηθοποιοί ήταν διαλεγμένοι από όλο τον πλανήτη (χωρίς πλάκα), μια πραγματικά ανεπανάληπτη εμπειρία.

Ξεκάρφωτο: Έκανε τόσο εντύπωση το Lost και ιδιαίτερα οι χαρακτήρες του, που οι Weezer το άλμπουμ τους του 2010 το ονόμασαν Hurley με εξώφυλλο τον ίδιο αφού κατά την γνώμη του συγκροτήματος είναι ο ποιο cool χαρακτήρας που υπήρξε ποτέ στην τηλεόραση. Πλάκα στην πλάκα ο χοντρός είναι από τα ποιο cool τοπάκια εκεί έξω.

Με λίγα λόγια: Αν απαντούσαν τα ερωτήματα που έθεσαν η σειρά θα ήταν σημείο αναφοράς για τα επόμενα 10 χρόνια αφού ότι άλλο σε αυτή την σειρά δεν είναι μόνο άψογο αλλά και πρωτοποριακό ειδικά το Cast και οι επιμέρους ιστορίες.

Για όλη την σειρά 3/5

Για όλη την πρώτη σεζόν και το πρώτο επεισόδιο της δεύτερης σεζόν 5*/5

imdb

Σουπερ μάχη μεταξύ των 2 ποιο εμπορικών και επιτυχημένων σειρών στην Ελλάδα

Σουπερ μάχη μεταξύ των 2 ποιο εμπορικών και επιτυχημένων σειρών

Με αφορμή την κριτική του game of thrones είναι κοινά αποδεκτό ότι δυο είναι οι σειρές που έχουν αποσπάσει την μεγαλύτερη προσοχή, αγάπη  και αφοσίωση του κόσμου στην Ελλάδα και είναι και οι δύο fantasy, το Game of thrones και Σουλεϊμάν ο μεγαλοπρεπής, ποια σειρά όμως είναι καλύτερη;

Ας κάνουμε μερικές συγκρίσεις στα βασικά σημεία:

Χρήματα:

http://www.thestival.gr/media-news/item/92338

http://www.contactmusic.com/news/game-of-thrones-costs-6-million-per-episode_1333082

δηλαδή 6-1= Game of thrones

Παραγωγή και Εφέ

Με βάση τις παρακάτω φωτογραφίες κρίνω ότι το game of thrones ειναι νικητής

Φωτογραφίες από Σουλεϊμάν

Μουσική

Με βάση και τα δυο επαναλαμβανόμενα ακούσματα κρίνω ότι το game of thrones είναι νικητής.

Θέμα από Σουλεϊμάν

και κατι ακόμη

γαμε οφ τηρονεσ (oh yeah)

Ηθοποιία, χαρακτήρες και Σενάριο

Συγκρίνοντας τους δύο πιλότους καταλήγω ότι ο πιλότος του game of thrones έχει υλικό για τουλάχιστον 10 επεισόδια Σουλεϊμάν και 53 καλημέρα ζωή

Πρώτο επεισόδιο Σουλεϊμάν

http://www.youtube.com/watch?v=1XCwGCIKD0Q

Μουστάκια

Φωτογραφίες με μουστάκια

Ξεκάθαρα ο Σουλεϊμάν νίκησε

Τελικό Πόρισμα

Επειδή δεν επικράτησε καμία σειρά σε ΟΛΕΣ τις βασικές κατηγορίες το τελικό αποτέλεσμα ακόμη και μετά από 3 χρόνια διχάζει… είναι μια καθαρά προσωπική απόφαση

Game of thrones (2011-)

Οκ η πρώτη σειρά για την οποία γράφω και είναι καθαρά fantasy ουουουουουου.

Μια από τις πλέον αγαπημένες σειρές και ίσως από τις ελάχιστες του είδους γενικότερα που βρίσκω πραγματικά ενδιαφέρον στο να παρακολουθώ. Η φωτογραφία είναι απίστευτη, τα γραφικά/εφέ κινηματογραφικά και όλη η ποιότητα του πακέτου τέλος πάντων είναι απίστευτη. Ας μιλήσω τώρα λοιπόν που έκανα  εισαγωγή «για να συμφωνούμε όλοι» για τα ποιο σημαντικά που με κάνουν να θέλω να βλέπω  ακόμη την σειρά. Η μυθολογία της σειράς. Είναι τεράστια η λεπτομέρεια για τις 7 οικογένειες η ιστορία τους, μυθικές μάχες, ήρωες απλά προσθέτουν συνέχεια στο να εντείνεται και να ανανεώνεται το ενδιαφέρον. Το δεύτερο στοιχείο είναι σίγουρα η πλοκή και οι μεταβολές στη ιστορία και ισορροπία δυνάμεων. Σε αυτό βέβαια βοηθάει και το γεγονός ότι στην σειρά υπάρχει μαγεία και μαγικά/μυθικά τέρατα κτλ. Ο δημιουργός των βιβλίων έχει πιάσει το νόημα παρουσιάζοντας συνεχώς εκπλήξεις και μεταβολές στις παρατάξεις και στις οικογένειες. Για το τέλος αφήνω το ποιο σημαντικό που δεν είναι άλλο από τους κεντρικούς χαρακτήρες. Πέρα από την πολύ έξυπνή χρήση της γλώσσας και του διαλόγων σε αυτή την σειρά η γλώσσα του σώματος παίζει ένα πολύ σημαντικό ρόλο. Δεν είναι λίγες οι φορές που τα μάτια και το ύφος του προσώπου, η κλίση του σώματος εκφράζουν ότι δεν μπορεί να εκφράσει ο προφορικός λόγος. Σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ουσιαστικά δεν υπάρχουν καλοί ή κακοί  αλλά ανάλογα με την ψυχολογία και το μικρόκοσμο του κάθε ήρωα δημιουργούνται καταστάσεις που επηρεάζουν ζωές και κυκλικά ψυχολογίες και επόμενες αποφάσεις δημιουργείται ένα απίστευτα έντονο κλίμα όχι μόνο δράσης αλλά και ψυχολογικής φόρτισης που είναι αρκετά πειστική ώστε να περνάει στον τηλεθεατή.  Βασικά, αυτό το τελευταίο κάνει και την σειρά τόσο απίστευτη και ιδιαίτερη. Η σειρά καταφέρνει να σε κάνει να δένεσαι με καταστάσεις και ήρωες και στο τέλος με εκλογικευμένες διαδικασίες να σου παρουσιάζει το αποτέλεσμα που συχνά πικρά σε φέρνει αντιμέτωπο με την ωμή βάρβαρη αλήθεια κάνοντας σε να υποφέρεις και να χτυπιέσαι παραδόξως μη δεχόμενος το αποτέλεσμα ή να χαίρεσαι και να ζητωκραυγάζεις για το αναπάντεχο θαύμα. Νομίζω ότι είναι από τις λίγες φορές που στην ελληνική κοινωνία το μέσο άτομο βλέπει τον εαυτό του σαν οπαδό «βλέπεις και εσύ game of thrones;» παρά σαν απλό θεατή «ε εκεί χαζεύω τον Σουλεϊμάν, τι άλλο να κάνω;».

Αρνητικά: δεν βλέπω κάτι ίσως περισσότερα επεισόδια;

Θετικά: όλα είναι υπέροχα ακόμη και το μουσικό θέμα απλά σκίζει, πολύ και καλαίσθητο γυμνό, αίμα και ωμή βία όπου χρειάζεται, ρομαντισμός και ότι άλλο μπορεί να χρειαστεί μια τόσο επική σειρά. Άψογος επαγγελματισμός. Υπέροχοι χαρακτήρες και σενάριο.

Ξεκάρφωτο: Μην ξεχνάμε ότι όσο καλό και τέλειο είναι το Game of thrones είναι απλά μια τηλεοπτική σειρά με βάση αυτό το σκεπτικό λοιπόν δεν χρειάζονται ούτε να συγχυζόμαστε ούτε να χαιρόμαστε σαν 7χρονα. Άρα, είναι μόνο φυσικό επόμενο όταν δηλώνω ότι έτσι και κάνετε τίποτα στον Νάνο ΜΟΥ  κουστουμιάριδες Φωσκολικοί του HBO θα ταΐσω δράκους με τζατζίκι και θα τους βάλω να ρεύονται  το θέμα της σειράς ενώ παράλληλα θα παίζει σε λούπα επεισόδια από Cleopatra 2525

Με λίγα λόγια: Πραγματική ψυχαγωγία, απίστευτη ποιότητα, ονειρικά επικό και απρόσμενο.

5/5

imdb

game of thrones pop song (κατι σαν δικό μας λαικο)

και φωτογραφίες...