Παρασκευή 18 Απριλίου 2014

Bitten (2014-) full review





Και καλά μια πλήρης κριτική για αυτήν τη σειρά που εκθείασα λίγους μήνες πριν.
Στην ουσία όμως είναι μια απίστευτη γκρίνια! Χα!
Ότι έγραψα πριν λίγους μήνες  ισχύει και τώρα. Απλά πλέον είναι και επίσημο: η σειρά είναι πολύ κακή. Η κεντρική πρωταγωνίστρια είναι μια λυκάνθρωπος η οποία όμως προσπαθεί να ξεφύγει από την έγκλειστη ζωή   του κοπαδιού και να απολαύσει τον έρωτα της στον Καναδά. Τη ίδια ώρα σε μια μικρή πόλη στην Αμερική όπου βρίσκεται το ράντζο των λυκάνθρωπων αρχίζουν και γίνονται φόνοι και έχουμε μια τεράστια αγωνία όχι μόνο για ποιο λόγο γίνονται οι φόνοι αλλά επειδή ο στόχος είναι ξεκάθαρα να δημιουργήσουν προβλήματα στον ράντζο των λυκάνθρωπων. Αλλά πραγματικά τα ερωτήματα είναι τόσο γραμμικά και προβλεπόμενα και αναμενόμενα που το μόνο που περιμένεις είναι το ρομάντζο.  Το ρομάντζο παγιδεύει την σειρά σε ένα τρίγωνο με την πρωταγωνίστρια να πρέπει να διαλέξει στον αθώο και καλό εραστή και στον άλλο που είναι έντονος και την καταλαβαίνει αλλά είναι βλάκας και αχάριστος. Τελικά όλα (13) τα επεισόδιά περνάνε έτσι και είναι τόσο μα τόσο βαρετά…. Ένα δύο σκοτωμοί ή τραυματισμοί μετά συνεχίζει ο έρωτας υπάρχει άλλη μια σχέση έτσι να μην βαριόμαστε και φυσικά ένα μεγάλο γιατί μας δημιουργούν προβλήματα αυτοί οι  λύκοι που δεν ανήκουν σε κοπάδι τι σχεδιάζουν; Και ποιος νοιάζεται; Είναι απίστευτο που μέσα σε 13 επεισόδιά δεν υπάρχει μια ανατροπή ή μια έκπληξη ή μια αλλαγή στρατοπέδου. Η γύμνια από κάποια επεισόδιά και μετά αποδυναμώνεται και είναι σίγουρα άδικο να βλέπει κάποιος μια τέτοια αηδία για σειρά και να μην μπορεί να απολαύσει το Λοράκι όπως πρέπει. Γιατί ναι όλα γίνονται για το Λοράκι που είναι τόσο μα τόσο όμορφο που ενώ θέλεις να σβήσεις την καταραμένη την τηλεόραση, και κάθε μέρος του εαυτού σου   λέει OFF OFF εσύ συνεχίζεις ενώ βλέπεις το Λοράκι να κάνει ένα σωρό ενδιαφέροντα πράγματα στην σειρά: Να πολεμάει, τρέχει, κοιμάται, ερωτοτροπεί και εντάξει που και που μιλάει αλλά δεν μπορούμε α τα έχουμε όλα. Το τέλος της πρώτης σεζόν είναι πέρα από αναμενόμενο… δεν μπορώ καν να εκφράσω με λόγια το τίποτα που γίνεται βλέποντας την τελική μάχη, τον τελικό κακό και μια έκπληξη που είναι η ποιο βαρετή και λογική  έκπληξη που υπάρχει.
Η ηθοποιία είναι τρομερά κακή με υποκριτική σε επίπεδο σαπουνόπερας και απορώ  που από ένα τσούρμο ηθοποιούς δεν μπορεί έστω ένας να ξεχωρίσει. Όλες οι εξελίξεις και οι διάλογοι φαίνονται τόσο μα τόσο πρόχειροι και αδιάφοροι… για παράδειγμα
«είμαι έγκυος και έχω άγχος»
«καλά να δούμε αν είναι αγόρι γιατί αν είναι πρέπει να στο πάρω γιατί ξέχασα να σου πω είμαι λυκάνθρωπος και μέρος της μυστικής ζωής μου είναι να διαφυλάσσω αυτά που είναι των λυκανθρώπων»
Τρελοί διάλογοι για ακόμη ποιο τρελά βαρετά προβλήματα. Επίσης δεν έχουν εμφανιστεί ζόμπι και βαμπίρ και είναι τόση η βαρεμάρα που αν τελικά εμφανιστούν μάλλον θα τα φτιάξουν μεταξύ τους μετά μερικοί θα σκοτωθούν ή θα τραυματιστούν και τελικά θα χαζεύουμε πάλι τι άλλο; Το Λοράκι.
οσο για την μυθολογία της σειράς προσπαθεί αλλά δεν μπορεί με κάτι κανόνες που είναι τόσο έντονα παράλογοι και αυστηροί ίσα ίσα δηλαδή ώστε να μην χρειάζεται   και πολύ φαντασία για να δημιουργηθεί ένα σενάριο και μια ψευτο πλοκή.
Η σειρά θα μπορούσε να είναι πολύ καλύτερη ειδικά αν αναλογιστεί κανείς τον πλούτο της μυθολογίας με το θέμα λυκάνθρωπος και όλη την πλοκή και αλληγορία που μπορεί να έχει η ζωή τους.
Τα εφέ είναι άλλες φορές πειστικά και άλλες φορές ειδικά οι ψηφιακοί λύκοι χάλια. Και ναι ακόμη θυμάμαι χαραγμένο στην μνήμη μου τους δύο ψηφιακούς λύκους να ερωτοτροπούν. Έλεος!

Αρνητικά: όλα είναι φτωχά και βαρετά

Θετικά: Το Λοράκι φυσικά πάλι τα ίδια θα λέμε;

Ξεκάρφωτο: Ακόμη και στην τελευταία μεγάλη μάχη όπου έχουν κάνει αρκετά εντυπωσιακή παραγωγή δεν μπορείς παρα να αναρωτηθείς τόσοι λυκάνθρωποι που πολεμούν ούτε ένα όπλο με σφαίρα… Τσεκούρια, κατσαρόλες με βραστό νερό και παγίδες για λύκους και ούτε ένα  περίστροφο όχι απλά παράξενο… ηλίθιο θα έλεγα.

Με λίγα λόγια: Βαρετό και ανυπόφορο κυρίως απευθύνεται σε γυναικείο κοινό με ένα σωρό έρωτες και την παρουσία που έχει το Λοράκι.


1/5

















































Κυριακή 6 Απριλίου 2014

Helix (2014– )






Λένε ότι κάθε μεγάλη και τρανή σειρά έχει μια πολύ αδύναμη πρώτη σεζόν. Αν και η πρώτη και ίσως και η δεύτερη σεζόν της συγκεκριμένης σειράς δεν την κάνει κάτι ιδιαίτερο ούτε περιμένω να αλλάξει για πάντα την μικρή οθόνη ότι είχε μια αδύναμη αρχή είναι σίγουρο… Ειδικά αναλογιστεί κανείς ότι τα επεισόδιά είναι μόνο 13 και τα πρώτα 7 με 8 είναι κάτι σαν οικογενειακές ιστορίες με ζόμπι!
Εκεί που ζούνε κάτι Εσκιμώοι (βασικά όχι) και εμ κάνει κρύο, πολύ κρύο (-50) υπάρχει ένας ερευνητικός  σταθμός που είναι σούπερ CGI φτηνιάρικος παραγωγή Sy-Fy channel. Με το που βλέπεις το σταθμό πέρα από την τσιπιά εν έτη 2014 δεν μπορείς παρα να σκεφτείς ότι κάτι θα γίνει και θα αρχίσουν να πεθαίνουν σαν τις μύγες. Αλλά πως; Είναι εξωγήινοι, μάγοι, Σουηδοί κλώνοι ή μήπως… διαβολικοί Εσκιμώοι;    Τελικά είναι ένα πείραμα με έναν ιό που πήγε πολύ άσχημα και έτσι καλούν κάτι καλούς ειδικούς Αμερικάνους για να σώσουν τον πλανήτη ε να βρουν το αντίδοτο εννοώ. Πως γίνεται πάντα σε αυτούς τους ερευνητικούς σταθμούς    να υπάρχει ένα σωρό ασφάλεια και τεχνολογία και να είναι πάντα χωμένοι 100 μέτρα κάτω από την γη, ή   σε αφιλόξενο μέρος έρημο ή πάγο χαλάσατε τόσα χρήματα να το φτιάξετε και αυτό που πάντα με συναρπάζει είναι η αρχιτεκτονική εξωτερική και εσωτερική.  Είναι λες και σκέφτονται ε εντάξει χαλάσαμε ένα σωρό χρήματα για μηχανήματα και ειδικευμένα άτομα τουλάχιστον να χαλάσουμε άλλα τόσα  να πάρουμε και γαμάτα γραφεία και έπιπλα να βάλουμε και μια σούπερ όψη να μην μας χαρακτηρίσουν και τσίπηδες. Δηλαδή για να νιώθουν καλά τα 100 άτομα που δουλεύουν εκεί λες και τους νοιάζει…
Η ηθοποιία είναι μέτρια ειδικά στην αρχή και βασικά δεν υπάρχει και πολύ αντικείμενο άλλωστε πέρα από τα ααααααργκ και μπαργκ και σπλίτς! Αυτό τρέχει για 8 επεισόδιά και  πεθαίνουν με διάφορους βαθμούς πειστικότητας ανάλογα το ταλέντο του καθενός. Μετά το επεισόδιο 8 η σειρά παίρνει τα πάνω της εντυπωσιακά και απογειώνεται χωρίς να φθάνει στο διάστημα όμως. Και αυτό που με πείραξε είναι οι οικογενειακές σχέσεις  που φαίνεται ότι γίνονται όλο και ποιο περίπλοκες αλλά πάλι καλά ο Moore στο τέλος μόλις που το σώζει.
Ο χαρακτήρας που μου άρεσε ποιο πολύ από όλους  είναι του τρελού Ιάπωνα με το αθάνατο σχέδιο, παρεξηγημένος μέχρι τέλους το μόνο που έκανε λάθος εκτός από δολοφονίες και θανατηφόρους ιούς ήταν να απαγάγει παιδιά και να τους κάνει πειράματα. Μα ήταν για το καλό της ανθρωπότητας και της εταιρείας  αφήστε τον ποια ήσυχο! Που έφτασε ποια αυτή η κοινωνία να καταδικάζει ανθρώπους επειδή απαγάγουν μικρά παιδιά και τους κάνουν πειράματα… αμάν ποια είναι για το καλό της ανθρωπότητας! Αυτός φταίει που σκοτώνει με σφαίρες και όχι με Κατάνα!
Υπάρχουν και κάποιες δευτερεύουσες ιστορίες που είναι εντάξει υποθέτω αν και λάθος που στο τέλος πάει να τα ενώσει όλα. Καμιά φορά δημιουργείτε η εντύπωση ότι κάτι δεν έχει γραφτεί πολύ καλά και αφήνει κενά και απορίες. Τουλάχιστον μέχρι το τέλος έχουν απαντηθεί  σχεδόν όλα και αυτό είναι σίγουρα προς τιμήν τους.
Η σειρά συνεχίζεται για άλλα 13 επεισόδιά τελικά μέσα στο 2015!

Αρνητικά: Στην αρχή σέρνεται, κάποια γεγονότα και ιστορίες είναι υπερβολικές και δεν θα έπρεπε να ενώνονται. Το 235 είναι μια μπούρδα. Αμάν ποια με τις οικογενειακές ιστορίες!

Θετικά: Στο τέλος είναι πολύ καλό.

Ξεκάρφωτο: Το θέμα και η μουσική επιμέλεια είναι λες και την κάνει ένα μεθυσμένος γιάπης παρέα με ένα ζωντανό ασανσέρ. Ένας λέγεται μίξα… αλήθεια

Με λίγα λόγια: καλό αλλά ανούσιο στα πρώτα επεισόδιά τουλάχιστον δεν έχει κάποιο ξεχωριστό έφηβο να μας τα πρήζει.


3/5


























dontmindme